Friday, March 25, 2016

जितुद्दीन आव्हाडखान यांस पत्र

ह.भ.प. श्री जितुद्दीन आव्हाडखान साहेब

को.न.वि.वि.

"फर्ग्युसनची स्थापना शाहू महाराजांनी स्वातंत्र्यलढ्याच्या प्रेरणेतून केली..." असे तुम्ही परवा पुण्यात फर्ग्युसन कॉलेजात म्हणालात.

खरं सांगू? तुमची विद्वत्ता पाहून खूप भडभडून आलं हो. गेले अनेक दिवस तुम्ही मनुस्मृती विकणारे स्टॉल शोधण्यात घालवल्याने तुम्हाला फर्ग्युसन कॅालेजचे संकेतस्थळ बघायला आणि त्या महाविद्यालयाचा इतिहास वाचायला वेळ मिळाला नसेल हे मी समजू शकतो. फर्ग्युसन कुणी स्थापन केली हे आपण तपासायला गेलो तर आपल्या असं लक्षात येतं की फर्ग्युसनची स्थापना १८८५ साली लोकमान्य बाळगंगाधर टिळक (काही काळापूर्वी सिनेमा नाही का येऊन गेला यांच्यावर, तेच ते), गोपाळ गणेश आगरकर (सिनेमात त्यांच्याबरोबर होते ते), विष्णूशास्त्री चिपळूणकर, व महादेव बल्लाळ नामजोशी यांनी केली. कालांतराने केळकर, धारप, गोळे, व वामनराव आपटे त्यांना येऊन मिळाले. कुठेतरी डायरीत लिहून ठेवा. पुढच्या निवडणूकीत उपयोग होईल.

डेक्कन एजुकेशन सोसायटीचे (यालाच फर्ग्युसन म्हणतात हां)शाहू महाराज अध्यक्ष असले, तरी ते फक्त मानाचे पद आहे. दैनंदिन कामकाजात त्यांचा काही एक संबंध येत नाही. शाहू महाराजांविषयी त्यांच्या कार्यकर्तृत्वामुळे तमाम महाराष्ट्र आदर बाळगतो, पण ते संस्थेचे अध्यक्ष आहेत हे कुणीतरी तुमच्या हळूच कानात येऊन सांगितल्यामुळे शाहू महाराजांबद्दलचा तुमच्या मनातला आदर इतका वाढला, की १८७४ साली जन्मास येऊन वयाच्या अवघ्या ११व्या वर्षी त्यांनी आख्खे महाविद्यालय स्थापन केले असे तुमच्या संवेदनशील मनास वाटले. त्यामुळे १८८५ साली फर्ग्युसनच्या स्थापनेच्या वेळी अजून महाराजही न झालेल्या घाटगेकुलोत्पन्न लहानग्या यशवंतरावांचं वय नेमकं किती, हा बारीकसा तपशील तुम्ही लक्षात घेतला नसेल तर ते साहजिकच म्हणावयास हवे.

तेव्हा जितुमियाँ, महाराष्ट्रात पडलेले सामाजिक प्रगतीचे प्रत्येक पाऊल हे ओढून ताणून शाहू-फुले-आंबेडकर यांना नेऊन चिकटवण्याचे तुमचे कौशल्य आणि प्रामाणिकपणा वादातीत आहे. पण तुम्ही बोललेले खोटे ठरून तुम्ही असे तोंडघशी पडल्यावर आम्हांस किती वेदना (इथे गुदगुल्या लिहीणार होतो पण.....) होतात म्हणून सांगू! काही खोडकर लोक परवा पासून मराठीतली 'जित्याची खोड...' ही म्हण तुम्ही सार्थ करायचा विचार करत असल्याची अफवा पसरवत होते हो. म्हणूनच सांगतो जरा वाचन वाढवत चला. नाहीतर बसिक मधे राडा होऊन तुमचा 'युवराज' कधी होईल सांगता येणार नाही. असंच चालू राहिलं तर उद्या आंबेडकरांना झालेल्या अंदमानातल्या "काळ्यापाण्या"च्या शिक्षेमुळे "चवदार तळ्याचा" संघर्ष सुचला, किंवा कुटुंबनियोजनाचं कार्य प्रथम फुलेंनी सुरू केलं आणि रं. धों. कर्वे गोट्या खेळत बसले होते असं कुठेतरी बोलून बसाल. का-ही-ही बोलून ते खपायला ये नितीसवाका बिहार नहीं ना है.

"द वेनसडे" चित्रपटात एका अतिरेक्याला जहन्नमला धाडण्याआधी आधी पोलीस अधिकारी "बस हिंदूस्तान में आकर गलती कर दी" असं म्हणतो. तसं "पुण्यात येऊन चूक केलीत राव" अशी तुमच्या सांगलीला आधीच दुखावले गेलेल्या मुखकमलावर पुन्हा प्रहार करताना सगळ्यांची भावना होती. हे पुणेकर महाडांबरट बघा. स्वतःच पाहुणा म्हणून बोलावून तुम्हालाच स्वयंपाकघरात धाडून चहा करायला लावतील (शप्पथ सांगतो मी केला आहे). गोड गोड बोलून कधी तोंडघशी पाडतील सांगता येत नाही (तुम्हाला त्याकरता फारशा मदतीची गरज आहे असं वाटत नाही, पण तरी प्रेमाने सांगतो आहे). तेव्हा परत पुण्यात आणि ते ही फर्ग्युसन कॉलेजात यायचा विचार अजाबात म्हणजे अजाबातच करु नका. अजून अनेक इशरतना तुमच्या सारख्या प्रेमळ भाईजानची गरज आहे. स्वतःचे हात, पाय आणि मुखकमल (तुम्हाला ग्राम्य भाषा आवडते म्हणून थोबाड म्हणणार होतो पण...) असे धोक्यात घालून तो हक्क तुम्ही हिरावून घेता कामा नये.

आणि हो, बाबासाहेब पुरंदरे आणि महाराष्ट्र भूषण या विषयावर ट्विटरवर आपला प्रेमळ संवाद चालू असताना 'रिप्लाय' बटनावर टिचकी मारायच्या ऐवजी तुम्ही चुकून 'ब्लॅाक' बटनावर बोटं चालवलीत ते जरा अनब्लॉक करता का? तुम्हाला इशरतच्या नावाने अँब्युलन्स चालवणे, दही-हंडी आयोजित करणे (गेल्या वेळी बोंबललं ना हो?), मनुस्मृतीचे स्टॉल हटवणे (तुम्हाला ग्राम्य भाषा आवडते म्हणून नासधूस म्हणणार होतो पण...) इत्यादी कामांतून वेळ मिळत नाही. अजून तुम्हाला तुमच्या हिताच्या व माहिती वाढावी अशा अनेक गोष्टी सांगावयाच्या आहेत (शाळा घ्यायची आहे असे म्हणणार होतो पण...). तेव्हा चर्चा करा ना गडे. नाहीतर याल असेच घाईघाईत पुण्यात आणि मग............असो.

काळजी घ्या,

आपला नटखट,
©  मंदार दिलीप जोशी
(मूळचा मुंबईकर, पण आता बाटून अधिकच कडवा झालेला पुणेकर)

फाल्गुन कृ. २, शके १९३७

Friday, March 18, 2016

माफीवीर गिरीश कुबेर

वैचारिक दारिद्र्याचे मेरुमणी लोकसत्ताचे संपादक श्री गिरीश कुबेर यांचा पुन्हा एकदा निषेध. या भेकड माणसाने पुन्हा शेण खाल्लं. हिंदूंचा द्वेष आणि संबंधित सगळ्या गोष्टींची टिंगल करण्यापासून ते फाशी गेलेला अतिरेकी याकुब मेमनचे समर्थन करण्यापर्यंत मजल गेलेले गिरीश कुबेर आज आणखी घसरले. कधी नव्हे ते भंपक ख्रिस्ती संत मर्डर टेरेसांच्या संतपदाबद्दल टीकात्मक अग्रलेख लिहीला आणि म्हणे कुठल्याशा फादर की कुणाच्यातरी भावना दुखावल्या म्हणून चक्क मागे घेतला. संपादक म्हणून फक्त हिंदूंच्याच भावना दुखावता येतात, बाकीच्यांवर बोललं की मग पार्श्वभागाला पाय लाऊन अग्रलेख मागे घेतला जातो...

...आणि अग्रलेख मागे कसा घेणार हो. व्हायरल झाला तो. इथे देतोय परत.लोकसत्ताचा लेख कधी स्वतःच्या ब्लॉगवर देईन असे वाटले नव्हते, पण तुमची लायकी दाखवायला टाकतो आहे. तेल लावत गेल्या संबंधितांच्या भावना.












तर, माफीवीर लोकसत्ता संपादक गिरीश कुबेर, थू तुमच्यावर.

© मंदार दिलीप जोशी

फाल्गुन शु. १०, शके १९३७

Thursday, March 17, 2016

Secular Disease #1: Libtard Obsessive Compulsive Disorder

L-OCD = Libtard Obsessive Compulsive Disorder.

Sometimes also known as C-OCD or the Congress Obsessive Compulsive Disorder, L-OCD is very similar to the usual run-of-the-mill OCD, being characterised by obsession with RSS accompanied by an undercurrent of fear, thereby resulting in a compulsion to bring RSS into every issue, however unrelated or out of context it may be. This is almost always accompanied the mention of BJP.

For example, the chutney not being sufficiently green can be termed as an RSS or RSS/BJP joint conspiracy to dilute the secular fabric of your dosa/idli/sandwich/whatever.

Warning: This might be accompanied by Embarassistic CongressI Pappunia*

*More on this disease later.

© Mandar Dilip Joshi

Saturday, March 12, 2016

जेव्हा माझ्या कर्जांना (एका बँकरचे गार्‍हाणे)

जेव्हा माझ्या कर्जांना उधळी मुजोर माल्ल्या
माझा न राहतो मी हरवून हा 'सहारा'

काँग्रेस भाळ होते, होती प्रफुल्ल दक्षी
ओढून कर्ज घेते, हे राष्ट्रवादी पक्षी
शरदास सिंचनाच्या नाही मुळी फवारा | जेव्हा माझ्या कर्जांना...

डोळे मिटून घेतो, पण व्याजही फिटेना
हे कर्ज कोट्यावधींचे, लाखांतही चुकेना
देऊन थकलो मी सारखा तुला इशारा | जेव्हा माझ्या कर्जांना...

नोटांस हा बिअरचा, का सांग वास येतो
जिवंत कॅलेंडराचा, नुसताच भास होतो
केव्हा किंगफिशरचा उगवेल सांग तारा | जेव्हा माझ्या कर्जांना...

 © मंदार दिलीप जोशी
फाल्गुन शु. ४, शके १९३७

Wednesday, March 2, 2016

सारे जहां से अच्छा, इशरत जहां हमारा

सारे जहां से अच्छा
इशरत जहां हमारा
हम मोहताज हैं जिसकी
मौत का हमें सहारा

भारत में हों अगर हम,
रहता है दिल रोम में।
समझो फॅसिस्ट हमें भी,
मुसोलिनी बाप हमारा।। सारे...

घोटाला जिसका गहरा,
हमसाया काँग्रेसी का।
वो मंतरी हमारा,
वो पासबाँ हमारा।। सारे...

स्विसबँक में खेलते हैं,
जिसके हज़ारों खाते।
गुलशन है जिसके दम से,
ये जे.एन.यु हमारा।। सारे....

ऐ रोम-ए-नेप-ए-फ्लोरेन्स!
वो दिन है याद तुझको।
जीती जब मैंने दिल्ली,
वो राजीव जब दिल हारा ।। सारे...

मज़हब हमें सिखाता,
मजहब तू बदल देना।
काँगी हैं हम वतन हैं,
पाकीस्ताँ हमारा।। सारे...

केसरी-ओ-मिश्रा-ओ-सिंदीया,
सब मिट गए जहाँ से।
अब तक है मोदी बाक़ी,
नाम-ओ-निशाँ तुम्हारा।। सारे...

कुछ बात है कि हस्ती,
मिटती नहीं है इसकी।
सदियों बनाया दुश्मन,
सी.बी.आय. को तुम्हारा।। सारे..

ऐ 'सोनिया' तेरा पप्पू,
होता नहीं सयाना । 
मालूम कब प्रियांका,
जीते चुनाव हमारा।। सारे...


© मंदार दिलीप जोशी
माघ कृ ८, शके १९३७